زندگی باید کرد ...

پروردگارا آن دم که آدمی را از خاک بی ارزش ، سرشتی و به او جان دادی خود آیا می پنداشتی که چنین بی رحمانه و گستاخانه تمامی ارزشهای مادی و معنوی را به یکجا زیر پا نهاده و بی توجه به واقعیت وجودی خویش خود را حقیقت مطلق بپندارد.

چگونه است انسانی که ذره ای از معرفت حقیقی را در وجود خویشتن حتی احساس هم نمی کند ، دم از مهر و وفا زند و تصور نماید تنها مفهوم با مسمای عالم هستی اوست. به امید روزی که تمامی مدعیان عشق و وفا داری سالکان واقعی این راه گردند.

/ 1 نظر / 9 بازدید